
انسان موجودی است که دائما به طمع و به امید چیزهایی بیرون از خود می افتد و تا زمانی که در قالب هویت دروغین یا همان “من” اش زندگی کند و قدرت و هوشیاری عمیقی که ذاتا در وجودش حاکم است را از یاد ببرد، هر لحظه به طمع چیزی می افتد و تصور میکند چیزی بیرون از خودش هست که میتواند منفعتی را نصیبش کند. زهی خیال باطل ! یک عدس حس نیاز به جهان بیرون، یکxa0کهکشانxa0از حمایت هستی را از شماxa0خواهد گرفت ! انسانها بصورت عادی و تازمانیکه هویت حقیقی خود را کشف نکرده اند، در نیازهای خود اسیرند. دائم به ...
ادامه مطلب